Tolga Sonalp

Hiçbir nesne gören olmadığı sürece kendinden menkul görünürlüğe sahip değildir. Bir nesneyi göremediğimiz sürece onun bizde bırakabileceği bir deneyimden bahsedemeyiz. Duyular aracılığı ile bütün nesneler zihinde bir anlam ve manaya sahip olabilirler. Dolayısı ile gerçeklik dediğimiz bu yapı içeride inşa edilir. Bir şeyin Ben dediğimiz alan ile ilişkisi, nesnenin tek başına sebep değil, ben denilen alanla birlikte çıkardığı sonuçtur. Örneğin bir Virüsün etkisi, ona olan benim vücudumun tepkisi ile var olabilir. Bir deneyim, bir etki ben ile nesnenin kurduğu iletişimdir. Böylece fiziksel bağışıklıkta virüs nesnesi ile kurduğumuz bir sonraki iletişimde ne tepki verdiğimiz gibi Zihinsel Bağışıklık denilen bir nesneyle kurduğumuz etkileşimde ondan ne derece etkilendiğimiz de duygusal katmanımızın tepki yoğunluğudur. Bir Göz olduğumuz sürece bir görüntü gözümüzün önünde vuku bulabilir. Göz değişirse görüntü değişebilir, çünkü nesne kendi görüntüsünü oluşturamaz....

Panopticon ve Mahlukat

1. Nefret ve Ben (Dhammapada) Bizim olan herşey düşüncelerimizin sonucundadır; düşüncelerimizde kurulur, düşüncelerimizde oluşur. İlk düşünce çevreye duyulan ayrılık fikrindeki ben bilincidir. Birine ismini sorduğunuzda önce "ben" diyecektir, sonra kendisine verilen ismi telaffuz eder. O beni incitti, o beni dövdü, o beni yendi, o beni soydu" gibi düşünceler besleyen kişi asla nefretten kurtulamaz. Çünkü nefret, hiçbir zaman nefretle yok edilemez. Bir kimsenin kendi kendini yenmesi başkalarını yenmesinden daha iyidir. Eğer bir kimse kendini değerli buluyorsa, o kişi kendini dikkatle izlemelidir; kişi kibrine karşı uyanık olmalıdır. Gelin bizden nefret edenler arasında nefretten kurtulmuş olarak yaşayalım. Zevkten acı doğar, zevkten korku doğar; zevkten kurtulan kişi ne acı bilir, ne de korku. Sevgiden keder doğar, sevgiden korku doğar; sevgiden kurtulan kişi ne keder bilir, ne de korku. Şehvetten keder doğar, şehvetten korku doğar; şehvetten kurtulan kişi ne keder bili...

SoundCloud Dinletisi

Tolga Sonalp · Sleep Tight

Gehenna Umbral

Sistem Çökülmüş

Sistem çökmüş değil, böyle işliyor, çarklar dönüyor. Zengin nitelikli eğitim alarak “söz sahibi”, “ayrıcalıklı sınıf” olmaya devam ediyor. Steril mahallelerde, daha uzun yaşamaya “hak” kazanıyor. Fakir, verilen minimum eğitimle itaat etmeyi öğreniyor. Bilgi “veren” ve bilgiyi “yayan” her kurum bunun destekçisi. Bilgi iktidarın altını oyan bir şey değil, hiç olmadı. Aksine, bilgi iktidarın ta kendisi. İktidarın altını kalın çizgilerle çiziyor. Sistem, “bilgi sahibi” sağlıklı zenginler ve kısa ömürleri itaatle geçen bilinçsiz köle fakirler üretiyor. Toplumun bir parçası birey olmaktan çıkarıyor bizi. Ötekileşmiş, yabancılaşmış toplulukların basit bir parçası oluyoruz. Kullanabildiği her türlü araç ile bizi küçük grupların parçası, bilgisiz, değersiz kişiler haline getiriyor, böyle sunuyor. Sistemin çarkları işliyor. Kapitalist eğitim sistemi, anababayı, çocukları (yani özel mülkleri) üzerinde topyekün bir egemenlik zoru uygulamakla yasal olarak görevlendirmiştir. Çocuğun ihtiyaçları ...

Blogger tarafından desteklenmektedir

Tolga Sonalp